Dr Gaius Plinius Caecilius Secundus, au Plinius dr Jüngeri, latiinisch Plinius minor (* zwüsche em 25. August 61 und 24. August 62 z Novum Comum, jetz Como, Oberitalie; † um 113 oder 115 woorschinlig in dr Browinz Bithynia et Pontus), isch en Aawalt und Senator in dr römische Kaiserzit under de Herrscher Domitian, Nerva und Trajan gsi.

d Figur vom Plinius am Dom z Como
Fragmänt vom ene Gedänggstäi für e Plinius dr Jünger in dr Basilica di Sant'Ambrogio z Mailand, 2. Joorhundert.

Wie si Unggle, dr Naturforscher Plinius dr Elteri, isch er hüte vor allem wäge sim schriftstellerische Wärk, hauptsächlig de Plinius-Brief, vo Bedütig.

D Brief, wo zu sine Läbzite veröffentligt worde si, si e wichdigs Züügnis für s Lääbe und Dängge vo de füerende Kräis vo Rom wääred dere Faase vom Prinzipat. Näbe sinere Beschriibig vom uusbruch vom Vesuv anne 79 noch Chrischtus[1] isch si Briefwäggsel, won er as Statthalter vo dr Browinz Bithynie-Pontus mit em Kaiser Trajan gfüert het und und won e erstrangigi historischi Kwelle zu Aspäkt vo dr domoolige römische Browinzverwaltig isch, wichdig.

Dr Plinius isch der erscht, wo privati Brief im Sinn von ere Autobiografy usegää het.

LitratuurBearbeite

WärkusgoobeBearbeite

  • Helmut Kasten (Hrsg.): Plinius: Briefe. Lateinisch-Deutsch. 7. Aufl. Artemis & Winkler, Züri u. a. 1995. ISBN 3-7608-1577-4.
  • Mauriz Schuster (Hrsg.): C. Plini Caecili Secundi epistularum libri novem. Teubner, Stuttgart und Leipzig 1992. ISBN 3-8154-1657-4 (Nachdruck der maßgeblichen Edition)

SekundärlitratuurBearbeite

  • Frank Beutel: Vergangenheit als Politik. Neue Aspekte im Werk des jüngeren Plinius. Frankfurt am Main u. a. 2000, ISBN 3-631-36103-3.
  • Hans-Peter Bütler: Die geistige Welt des jüngeren Plinius. Heidelbärg, 1970.
  • Luigi Castagna, Eckard Lefèvre (Hrsg.): Plinius der Jüngere und seine Zeit. Saur, Münche/Leipzig 2003, ISBN 3-598-77739-6.
  • Matthias Ludolph: Epistolographie und Selbstdarstellung. Untersuchungen zu den ‚Paradebriefen’ Plinius des Jüngeren. Tübinge 1997, ISBN 3-8233-4876-0.
  • Adrian Nicholas Sherwin-White: The letters of Pliny. A historical and social commentary. Oxford, 1966.

WeblinggBearbeite

  Gaius Plinius Caecilius Secundus im dütschsprochige Wikisource

  Commons: Plinius Minor – Sammlig vo Multimediadateie

FuessnooteBearbeite

  1. Vo doo chunnt dr geologisch Begriff «Plinianischi Erupzioon»
  Dä Artikel basiert uff ere fräie Übersetzig vum Artikel „Plinius_der_Jüngere“ vu de dütsche Wikipedia. E Liste vu de Autore un Versione isch do z finde.