Essert-Pittet (frankoprovenzalisch [a ɛˈsɛː, a ɛˈsɛ pəˈtɛː]) isch e Dorf in dr bolitische Gmai Chavornay im Bezirk Jura-Nord vaudois im Kanton Waadt, Schwyz.

GeografiBearbeite

Essert-Pittet lyt am Hang vum Platoo iber dr eschtlige Syte vu dr Orbe-Ebeni. D Gmaiflechi umfasst 81,5 % landwirtschaftligi Flechi, 8,3 % Wald, 10,1 % Sidligsflechi.[2]

GschichtBearbeite

Essert-Pittet isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1100 as Exertus (1453 Essers, vor 1764 Essert-Pittet).

BevelkerigBearbeite

Quälle: Bundesamt für Statistik 2005[3]

Johr 1850 1860 1870 1880 1888 1900 1910 1920
Yywohner 124 135 120 121 120 123 131 135
Johr 1930 1941 1950 1960 1970 1980 1990 2000
Yywohner 124 132 143 143 117 95 119 125

Dr Uusländeraadail isch 2010 bi 17,2 % gläge.[2]

ReligionBearbeite

65,6 % vo dr Yywooner sin evangelisch-reformiert, 14,4 % sin römisch-katholisch (Stand 2000).[2]

BolitikBearbeite

Bi dr Nationalrootswahle 2011 het s des Ergebnis gee:[2] BDP 0,8 %, CVP 1,1 %, FDP 13,6 %, GLP 2,1 %, GP 6,6 %, SP 12,4 %, SVP 33,8 %, Sunschtigi 18 %.

Dr Burgermaischter vu Essert-Pittet isch dr Dominique Vidmer (Stand Merz 2014).

WirtschaftBearbeite

D Arbetslosigkait isch anne 2011 bi 5,9 % gläge.[2]

Sproch un DialäktBearbeite

Bi dr Volkszellig 2000 hän vu dr 125 Yywohner 86,4 % Franzesisch as Hauptsproch aagee, 4,8 % Dytsch, 0,8 % Italienisch un 8 % anderi Sproche.[2]

Dr alt frankoprovenzalisch Patois isch wahrschyns aafangs 20. Jh. uusgstorbe. Ergebnis us dr Volkszellige vu 1990 un 2000, wu zum Dail Lyt Patois as Sproch aagchryzlet hän, gälte in dr Sprochwisseschaft as Artefakt un hän ihre Ursprung ender in statistische Fähler oder ass d Lyt unter „Patois“ ihr Regionalfranzesisch verstehn[4][5]

WeblinkBearbeite

  Commons: Essert-Pittet – Sammlig vo Multimediadateie

FueßnoteBearbeite

  1. Bilanz der ständigen Wohnbevölkerung nach Bezirken und Gemeinden uf bfs.admin.ch (Bundesamt för Statistik)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Bundesamt für Statistik: Regionalporträts 2012: Kennzahlen aller Gemeinden (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/www.bfs.admin.ch, Mai 2012
  3. Bundesamt für Statistik: Eidgenössische Volkszählung 2000: Bevölkerungsentwicklung der Gemeinden 1850–2000. Bern 2005 (Online uf bfs.admin.ch (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[3] [4] Vorlage:Toter Link/www.bfs.admin.ch, Date im Aahang (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[5] [6] Vorlage:Toter Link/www.bfs.admin.ch)
  4. Andres Kristol: Que reste-t-il des dialectes gallo-romans de Suisse romande?. In: Jean-Michel Eloy (Hg.).: Evaluer la vitalité. Variétés d’oïl et autres langues. Université de Picardie / Centre d’Etudes Picardes, Amiens 1998, S. 101–114
  5. Pierre Knecht: Die französischsprachige Schweiz. In: Hans Bickel, Robert Schläpfer (Hg.): Die viersprachige Schweiz. Sauerländer, Aarau/Frankfurt/Salzburg 2000, S. 139–176