Hauptmenü ufmache

Corcelles-Cormondrèche (frankoprovenzalisch [kɔrˈsalɛ kmõˈdrɛtʃ]) isch e Gmai vom Kanton Nöueburg.

Corcelles-Cormondrèche
Wappe vo Corcelles-Cormondrèche
Basisdate
Staat: Schwiiz
Kanton: Nöieburg (NE)
Bezirk: (Dr Kanton Nöieburg kännt sit 2018 kä Bezirk me.)
BFS-Nr.: 6407i1f3f4
Poschtleitzahl: 2035 Corcelles
2036 Cormondrèche
Koordinate: 557228 / 20404946.9861166.876397550Koordinate 46° 59′ 10″ N, 6° 52′ 35″ O; CH1903: 557228 / 204049
Höchi: 550 m ü. M.
Flächi: 4.86 km²
Iiwohner: 4740 (31. Dezämber 2017)[1]
Website: corcelles-cormondreche.ch
Charte
NöieburgerseeBielerseeMurteseeFrankriichKanton BärnKanton BärnKanton BärnKanton FriburgKanton FriburgKanton JuraKanton WaadtKanton WaadtKanton WaadtBoudryLa BrévineBrot-PlambozLe Cerneux-PéquignotLa Chaux-de-FondsLa Chaux-du-MilieuCorcelles-CormondrècheCornauxCortaillodLa Côte-aux-FéesCressier NEEngesLa Grande BérocheHauterive NELe LanderonLignières NELe LocleLes BrenetsMilvignesNeuenburg NEPeseux NELes PlanchettesLes Ponts-de-MartelRochefort NELa SagneSaint-Blaise NELa Tène NEValanginVal-de-Ruz NEVal-de-Travers NELes VerrièresCharte vo Corcelles-Cormondrèche
Iber des Bild
ww

GeografiBearbeite

Corcelles-Cormondrèche umfasst di beide Stroßederfer Corcelles un Cormondrèche. Dr Bann umfasst 33 Prozänt landwirtschaftligi Flechi, 42 Prozänt Wald un 25 % Sidligsflechi. D Gmai wird zur Region See zellt.

D Nochbergmaine vu Corcelles-Cormondrèche sin Milvignes, Rochefort, Val-de-Ruz un Peseux.

GschichtBearbeite

Corcelles isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1092 as Curcellis (1228 Corsales), Cormondrèche 1178 as Cormundresge (1215 Cormundresche, um 1220 Cormundreschi).

Syt 1648 isch Nöueburg Firschtetum un ab 1707 dur Personalunion mit em Chenigrych Preuße verbunde gsii. Anne 1806 isch s Biet an Frankrych unter em Napoleon I. abdrätte wore. Im Zug vum Wiener Kongress isch s anne 1815 an d Schwyz chuu, doderby sin d Chenig vu Preuße aber bis zum Nöueburgerhandel 1857 au Firschte vu Nöueburg blibe.

Bis Endi 2017 hät d Gmai zum Bezirk Boudry gheert.

BevelkerigBearbeite

Quälle: Bundesamt für Statistik 2005[2]

Johr 1850 1860 1870 1880 1888 1900 1910 1920
Yywohner 823 1190 1364 1418 1469 1460 1578 1785
Johr 1930 1941 1950 1960 1970 1980 1990 2000
Yywohner 1916 2095 2243 2932 3320 3141 3336 3914

Dr Uusländeraadail isch 2010 bi 31,1 Prozänt gläge.

ReligionBearbeite

36,4 Prozänt vo dr Yywooner sin evangelisch-reformiert, 32,3 Prozänt sin römisch-katholisch (Stand 2000).

BolitikBearbeite

Bi dr Nationalrootswahle 2011 het s des Ergebnis gee: BDP 3,0 %, CVP 3,6 %, FDP 30,8 %, Grüeni 9,8 %, POP 1,2 %, SP 22,8 %, SVP 22,9 %.

D Gmaindsbresidänti isch d Claire Hunkeler (Stand 2019).

WirtschaftBearbeite

Corcelles un Cormondrèche sind alti Wybuuredörfer. Im 20. Johrhundert isch Induschtry id Gmeind cho, wo sech langsam zum ene Vorort vo Nöieburg entwicklet het.

D Arbetslosigkait isch anne 2011 bi 6,2 % gläge.

Sproch un DialäktBearbeite

Bi dr Volkszellig 2000 hän vu dr 3914 Yywohner 82,8 % Franzesisch as Hauptsproch aagee, 3,9 % Dytsch, 4 % Italienisch un 9,2 % anderi Sproche.

Dr alt frankoprovenzalisch Patois isch wahrschyns Ändi 19./Aafangs 20. Jh. uusgstorbe. Ergebnis us dr Volkszellige vu 1990 un 2000, wu zum Dail Lyt Patois as Sproch aagchryzlet hän, gälte in dr Sprochwisseschaft as Artefakt un hän ihre Ursprung ender in statistische Fähler oder ass d Lyt unter „Patois“ ihr Regionalfranzesisch verstehn.[3][4]

LytBearbeite

LiteraturBearbeite

WeblinkBearbeite

  Commons: Corcelles-Cormondrèche – Sammlig vo Multimediadateie

FueßnoteBearbeite

  1. Ständige und nichtständige Wohnbevölkerung nach Jahr, Kanton, Bezirk, Gemeinde, Bevölkerungstyp und Geschlecht (Ständige Wohnbevölkerung). In: bfs.admin.ch. Bundesamt für Statistik (BFS), 31. August 2018, abgerufen am 30. September 2018.
  2. Bundesamt für Statistik: Eidgenössische Volkszählung 2000: Bevölkerungsentwicklung der Gemeinden 1850–2000. Bern 2005 (Online uf bfs.admin.ch (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[1] [2] Vorlage:Toter Link/www.bfs.admin.ch, Date im Aahang (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv)[3] [4] Vorlage:Toter Link/www.bfs.admin.ch)
  3. Andres Kristol: Que reste-t-il des dialectes gallo-romans de Suisse romande?. In: Jean-Michel Eloy (Hg.).: Evaluer la vitalité. Variétés d’oïl et autres langues. Université de Picardie / Centre d’Etudes Picardes, Amiens 1998, S. 101–114
  4. Pierre Knecht: Die französischsprachige Schweiz. In: Hans Bickel, Robert Schläpfer (Hg.): Die viersprachige Schweiz. Sauerländer, Aarau/Frankfurt/Salzburg 2000, S. 139–176